Gastenboek

't Kiertje Vorselaar

De voorstelling 'Leven in een Krabbenmand' heeft hier diepe indruk nagelaten. Proficiat !

VWA

Mooi, diepgaand verhaal! Chapeau!

Mong Rosseel

Ik ben een theatermaker, een geëngageerd theatermaker, en ik heb altijd geprobeerd om de werkelijkheid op scène te zetten.

Wim Meuwissen van de Internationale Nieuwe scène was een van de eerste mensen uit het vak die kwam meehelpen om mooiere en betere voorstellingen te maken en ik herinner me dat hij steeds benadrukte dat we de werkelijkheid niet konden op toneel brengen. Als je dat zou proberen, zei hij, dan zal het publiek antwoorden dat je overdrijft. De mensen vluchten huilend de zaal uit. Het werkelijke leven kan je alleen maar leven , je kan het niet spelen.

Tijdens het lezen van het boek van Guy Didelez en Lieven De Pril moest ik heel de tijd aan die woorden denken. De eerste 300 bladzijden lang denk je, dit kan niet, onmogelijk, stop daarmee, dit is te belachelijk om waar te zijn, hoe kan iemand zo stom zijn, gooi die kerel toch het huis uit…

Maar dit is geen theater, dit is een leven, een authentiek leven van mensen vandaag, rondom ons. We zien ze niet en we willen ze ook niet zien. Ze jagen ons angst aan. We doen geen enkele inspanning om ze te begrijpen. We willen vooral niet geweten hebben dat we zelf mede oorzaak zijn van hun miserie. Het is zo veel gemakkelijker om ze uit ons leven te sluiten. Eigen schuld, dikke bult…we kregen het met de paplepel mee.

Lieve Emilie, lieve Nico, de laatste 100 pagina’s komt er een straaltje hoop binnenvallen.

En dat doet mij denken aan een Afrikaans spreekwoord : Je bent geen wees als je je ouders verliest, je bent pas wees als je de hoop kwijt raakt !

Moge dit boek een hulp zijn voor alle lezers en lezeressen die morgen een Emilie en een Nico ontmoeten.

Een vriendelijk woord, een handdruk, een deur die open staat…

Wout Muyldermans

Héél knap werk dit boek. Het verhaal heeft me van bij de eerste pagina gegrepen en niet meer losgelaten.

jesse

Beste Emmely en Nico.
Dit boek inspiereert me echt.
Dit is echt een goed boek,en het heeft mijn hart gevuld met liefde.
Het was echt mooi Emmely Nico dit is het mooiste boek ooit.

Inge

Beste Emilie en Nico,

ik vond jullie boek zo aangrijpend dat ik het niet kon laten om jullie dit te vertellen. De moed en doorzettingsvermogen die jullie hebben is onvoorstelbaar en bewonderenswaardig.

Ik leer voor vroedvrouw en maak een eindwerk over armoede en zwangerschap. Zo ben ik op dit boek gestuit.
Bedankt voor al je ervaringen mee te delen zodat ik als hulpverlener een beter beeld heb hoe iemand met minder kansen zich kan voelen. Daardoor kan ik er nog beter rekening mee houden, als ik in aanraking met kansarme mensen kom.

Ik wens het hele gezin het allerbeste toe en ik durf te wedden dat Emilie een heel goede ervaringsdeskundige wordt.

Mogen nog vele dromen uitkomen.

Groetjes,

Inge

iemand met een laag ibnkomen

Ik ken veel mensen die arm zijn en ik heb zelf een laag ibnkomen. Ze vertellen mij allemaal als ze de boek gelezen hebben dat ze zich zelf er in erkennen Ze zeggen dat ze content zijn dat ze niet alleen zijn die zo een dingen meemaken in onze rijke maatschapij. De maatschapelijk asistenten zouden dit moeten lezen en de schooljufrouwen. Dank aan guy om dit te schrijven in een roman en aan lieven om de mensen met hem in contakt te laten komen. Ik en veel anderen hebben er een beter gevoel door. Vooral omdat emilie en nico ook blijven proberen om vooruit te geraken in hun leven!!!

Louise

Hallo,
ik heb het boek 'ik ben iemand/ niemand
gelezen voor school, je mocht kiezen welk boek je koos.
Rond je gekozen boek moest je een filmpje maken en
dit wil ik aan jullie laten zien http://www.youtube.com/watch?v=XhihcF08XtM

Het is een echte aanrader, mensen die het nog niet gelezen hebben echt eens doen ;)

Emilie en Nico

Hallo allemaal
Het is steeds leuk om in het gastenboek te komen piepen, met steeds die mooi reactis,en dat het boek toch nog veel gelezen wordt en dat het leven zoals dat van mij beter begrepen word.Ik vind het ook wel jammer dat ik sommige mensen boos en verdrietig maak,wat zeker niet de bedoeling was met dit boek te laten uitbrengen.Ik wou gewoon de mensen laten inzien wat er rondom hen gebeurt zonder dat je het zelf merkt en dat ik zeker niet de enige ben maar heel veel anderen.
Voor mijn kleine spruit wordt er zeker goed gezorgt,dank uze is lief schatig,dik,rond en gezond het allerbelangrijkste.
Voor alle mensen met een hart dank u,vele groetjes
Emilie en Nico

Nele

Hey Nico en Emilie,
We moesten voor een schoolopdracht jullie boek lezen. Bij het lezen van sommige passages voelde ik me bang, treist, boos of teleurgesteld. Het leek wel als of ik Emilie was toen ik het boek las. Wanneer ik pas echt bang, triest, boos en teleurgesteld was dat was toen de leerkracht zei dat alles wat er in het boek staat echt gebeurd is en dat jullie dat allemaal hebben mee gemaakt.
Ik vind het echt heel chique dat jullie na wat er allemaal gebeurd is nog altijd samen zijn.
Ik wens jullie heel veel succes met jullie 5de kindje. Ik ben er zeker van dat jullie er goed voor gaan zorgen.
Ik heb respect voor jullie, dit meen ik echt.
Ik wens jullie nog veel geluk, geef niet op!
Kus, Nele

Amy Steeman

Ik heb dit boek in één keer uit gelezen. het is een prachtig boek dat een duidelijk beeld schept over hoe deze mensen leven met armoede en er mee omgaan. Nu heb ik nog meer bewondering voor deze mensen, vooral dan hoe zij steeds een manier vinden om te overleven. Wij mensen van de middenklasse weten echt niet hoe het is om dit mee te maken. Het heeft nog maar eens duidelijk gemaakt dat er nog veel werk is in ons land om deze mensen te helpen zodat ook zij een beter en comfortabeler leven kunnen hebben.

Ann, leerkracht

Mijn leerlingen hebben het boek al 'verslonden'...waar ze er eerst tegenop zagen, was het achteraf bekeken voor hen een 'belevenis' met de nodige tranen.. Ze waren onder de indruk én willen dit boek niet meer wegdoen!
Mijn collega Nederlands schrok van de harde werkelijkheid én is ook blijven lezen..

Rudi De Koker, Hoogstraat 31 Lede

Geachte,ik las het boek op aansturen van de bibliothecaris van Lede, omdat ik samen met de culturele raad volgend jaar (erfgoed 1 mei, in het teken van de armoede) een gedichtenbundel wil schrijven over armoede. Het verhaal van Emilie en Nico heeft diepe sporen getrokken bij mij en blijft mij achtervolgen.Het is een boek dat verfilmd zou moeten worden. Met waardering en dank, omdat dit geschreven werd.

Johan De Wilde

Ik ben dit boek beginnen lezen als achtergrondliteratuur voor mijn werk als docent in de lerarenopleiding. Maar het telkens weer vallen en opstaan van de hoofdpersonages raakte me uiteindelijk nog het meest als persoon. Het optimisme en de kracht van Emilie en haar gezin inspireren.

kind en gezin

Ik las het boek de voorbije vakantie. Gezien ik werkzaam ben bij Kind en Gezin, herkende ik sommige situaties omdat ze ook voorkomen bij de gezinnen waar wij langs gaan. Het boek is een aanrader voor de sociaal verpleegkundigen van Kind en Gezin!

Pol Arnauts

We hebben een aantal boeken 'ik ben iemand/niemand' besteld met Tochten van Hoop Brussel. Verplichte lectuur voor onze gidsen. Het echt gebeurde verhaal geeft een goed inzicht in wat armoede is, hoe verschillende problemen en situaties in elkaar haken, hoe complex kansarmoede kan zijn.

Net zoals bij onze tochten is het een confrontatiemoment, dat helpt om heel wat vooroordelen opzij te zetten. Het boek eindigt ook hoopvol. Als mensen elkaar vinden en elkaar vooruit willen helpen komt er een extra kracht vrij waardoor mensen de situatie stilaan onder controle krijgen.

In Brussel zijn er zo heel wat prachtige initiatieven, waarbij mensen het voor mekaar opnemen en waarbij ze langzaam, maar zeker uit het dal kunenn opklimmen.

Proficiat met dit levensechte getuigenis. Het zal hopelijk nog veel mensen beroeren!

Karel Staes

Ik heb de roman haast in één ruk uitgelezen, op minder dan een week tijd. Gelukgewenst! Je bent erin geslaagd de kern van armoede uit te schilderen... En dit in het allergrootste respect voor de "rechtstreeks betrokkenen'.

Er is gelukkig veel mogen veranderen, groeien en ontwikkelen in de armoedebestrijding. Destijds moesten wij bewijzen dat generatie - arme mensen bestonden, dat er mensen waren die dagelijks niet meer dan overleefden... terwijl hun werkelijkheid voor het product van onze dolgedraaide fantasie werd aanzien. Ons is het geluk te beurt gevallen de armen zichtbaar te maken, uitlopend in het Algemeen Verslag van de Armoede (1995) waar mensen in (extreme) armoede voor het eerst zelf officieel aan het woord kwamen en als dusdanig werden beluisterd.

Waarvoor ik je vooral wou gelukwensen is dat je de armoede met evenveel eerbied als realiteitszin hebt beschreven en wel zo vlot dat het erop leek als lezer in de appeltaarten te bijten, die op het feest van de Kerstman de algemene vreugde bevestigden. Je hebt je schrijftalent ontwikkeld ten dienste van deze mensen en ik heb ze één voor één ten overvloede herkend,...

Ik ben je er heel dankbaar voor en het lijkt erop dat je ons werk terdege voortzet. Stilaan ouder geworden, ben ik me ervan bewust dat we niet louter 'in de woestijn' hebben geroepen en zie ik in jou een van die onvervalste bondgenoten... .'

een leerkracht

Ik was erg aangegrepen door dit verhaal omdat het mij herinnert aan gebeurtenissen uit mijn eigen leven. Armoede kan iedereen overkomen. Als school kunnen we we veel betekenen voor gezinnen die het moeilijker hebben.

Liesbet Van Woensel

Dank je wel, Lieven en Guy, om deze getuigenis op papier te zetten en te publiceren. Het boek is zeer goed geschreven. Stof tot nadenken... en handelen!

Katrien Dillen

Het is zo aangrijpend en met zo'n herkenbare situaties. Heel goed dat zulke verhalen eens naar buiten komen zodat een buitenstaander misschien eens een andere kijk krijgt op of meer begrip kan opbrengen voor mensen in armoede. Voor mensen in armoede is het zeker een verhaal waar ze veel steun en erkenning kunnen uithalen,...