Interview over gezondheid

Emilie en Nico hebben het gesprek over ziekte en gezondheid goed voorbereid. Al de medicatie die het gezin op dit ogenblik neemt, staat uitgestald op de keukenkast. Dokterbriefjes en een voorschrift voor kinésist liggen ook klaar.

Emilie vertelt: De laatste maanden heb ik elke dag eten gehad. Dat is de eerste keer in mijn leven. Alle dagen at ik 's morgens boterhammen. Normaal gezien eet ik alleen de korsten van de boterhammen van de kinderen. Nico mocht niet weten dat ik soms niets at. Audry heeft het af en toe verraden en dan gaf hij de helft van het eten op zijn bord aan mij. Ik vond dat de kinderen en Nico eerst genoeg eten moesten hebben. Vorig jaar werd ik ziek: een beginnende longontsteking. Ik ben nog niet volledig genezen. Volgens de dokter had ik een chronisch vitaminetekort. In die periode overleefde ik van diepvriesfrites omdat het goedkoop is en de maag vult. De dokteres zegt dat ik minder vet en minder zout moet eten. Ik wil graag gezond eten maar dat is veel duurder.

Audry moet dagelijks een siroop en een puffer gebruiken tegen allergie. Ze heeft ook "natte eczeem" met gele blaasjes op haar hoofd. Robin en ikzelf hebben droge exzeem. Bij de huidspecialist gaan we niet. Dat kost te veel. Een zalfje helpt wel. Audry werd al 3 keer opgenomen in het ziekenhuis. Eén keer met een longontsteking, één keer voor diabolo's (buisjes in haar oren) en één keer met een liesbreuk.  Ze heeft sterke mooie tanden, maar ze zou een beugel moeten dragen.

Ik heb al heel lang gele, afgebroken, tanden. Nico liet bijna al zijn tanden trekken omdat hij ontstekingen en "abscessen" had. Al vier jaar zou hij een vals gebit moeten hebben. Omwille van de kosten stellen we de tandverzorging die niet dringend is uit.

We stellen ook andere ingrepen uit. Om de tien jaar moet Nico een nieuwe knieprothese krijgen. Dat moest al jaren terug opnieuw gebeuren en dus ontwricht zijn knie regelmatig. Dan moet ik hard aan zijn been trekken om alles weer op de juiste plaats te krijgen.

Zelf heb ik een "miniscus" aan mijn linkerknie. Wanneer ik mij zou laten opereren, kan ik een aantal dagen niets doen in het huishouden. Dus stel ik dat ook uit. Ik wil mij laten steriliseren, maar dat moet ook wachten.  Gelukkig heb ik altijd de pil kunnen betalen. In mijn familie zijn er kindjes geboren omdat de ouders zich de pil niet konden permitteren.

Altijd zieken in huis.

De kinderen zijn om beurt ziek. De fles Perdolan (pijnstilling en koortswering) staat altijd klaar.

Al zeven jaar lang gebruiken we dagelijks aërosol . Een tweedehands aërosolapparaat heb ik gekocht bij de apotheker voor 100 euro. Het fysiologisch water dat nodig is bij de behandeling kost nog het meest omdat de ampules dagelijks ververst moeten worden.

Wanneer de kinderen gewoon een bronchitis hebben moet er maar één medicament toegevoegd worden. Wanneer hun longen piepen, moet er een tweede product bij.

Soms zou ik ook aan de aërosol moeten, maar dat doe ik niet om te besparen op de medicatie.

Luizen

Al de kinderen en ikzelf hebben regelmatig luizen. De luizenshampoo kost veel. Daarnaast heb ik ook een balsem om de neten gemakkelijk te kunnen verwijderen en twee sprays. Ik verf mijn haar. Dat voorkomt luizen . Blijkbaar hebben de beestjes schrik van het kleurproduct dat ik koop in de Axion. Daar is het goedkoop.

Vaste klant in het ziekenhuis

In het ziekenhuis zijn we vaste klant. Vorig jaar werd Robin opgenomen omdat hij van de trap viel. Hij had een dikke bult op zijn hoofd en even werd gevreesd voor een hersenschudding. Alles was echter in orde. Kort na zijn geboorte was hij in het ziekenhuis met het RSV virus. Op kerstdag deden we hem net op tijd binnen. Bij baby's is dat een gevaarlijke ziekte die snel de longen aantast. Melvin werd met hetzelfde virus ook opgenomen toen hij 3 weken oud was. Robin was nog 3 keer in het ziekenhuis voor een zware oorontsteking, een verstopt traankanaal en het plaatsen van diabolo's.

Jens en Melvin waren 5 jaar geleden in het ziekenhuis met het Rotavirus (uitdroging en diarree). Jens was er ook nog eens met een beginnende longontsteking, voor de operatie van een aangeboren cyste onder zijn tong en het losmaken van een draadje onder zijn tong omdat hij daardoor hij niet goed kon spreken.

Al onze kinderen hebben longproblemen. De toestand van ons huis brengt dat met zich mee. Misschien verkopen we binnen enkele jaren ons huis en kopen we een sociale woning die jonger is. In dit huis moeten de elektriciteit, het water en de plafonds op de slaapkamers vernieuwd worden. De ramen zijn rot. In de slaapkamer achteraan is het glas stuk. We hebben er een plank voor geplaatst. De rolluiken kunnen niet meer naar omhoog op de slaapkamers. De muren zijn vochtig op verschillende plaatsen.

De 4 kinderen slapen samen op één kamer. Nu Audry 10 jaar is begint ze zich te schamen om samen te slapen met haar broers.

We hebben een hospitalisatieverzekering bij het Onafhankelijk Ziekenfonds. Bij de laatste opname  mocht ik van het ziekenfonds daarover niets zeggen in het ziekenhuis en ik moest eerst de rekening zelf betalen. Achteraf kreeg ik echter niets terug van de verzekering. De volgende keer ga ik het wel vertellen. Ik ben niet tevreden over mijn ziekenfonds. Voor de maand december  kreeg ik mijn ziekte -uitkering nog niet uitbetaald. Ze zijn de papieren verloren die ik nochtans op tijd bezorgde. Ik heb de papieren opnieuw gegeven. We zijn ondertussen twee maanden later en ik werd nog niet betaald. Waarschijnlijk verander ik binnenkort van ziekenfonds.

Het revalidatiecentrum

Lange tijd gingen Jens en Melvin drie keer per week naar het revalidatiecentrum in een gemeente 10 kilometer verder. Gelukkig was er op school een vader die hen vervoerde. Ik betaalde die man 20 euro per  maand voor de naft. Toen hij niet langer kon rijden, hebben we de behandeling moeten stoppen. Jens heeft het nochtans nodig om beter te leren spreken en zijn motoriek op te volgen. Hij is ons zorgenkindje.

We vroegen om de thuisbegeleiding weer op te starten zodat de kinderen toch de nodige opvolging krijgen. De thuisbegeleiding is gratis.

Nog meer pillen

Mijn man, Nico heeft altijd last van sinusitis. De laatste drie maanden is hij veel ziek en moet hij antibiotica nemen en iets tegen de hoest. Hij neemt ook slaappillen omdat hij veel stress heeft. Hij rookt soms weed om rustig te worden, maar slaappillen zijn goedkoper.

Roken

Ik probeer voor de zoveelste keer te stoppen met roken, maar dat is niet gemakkelijk. Hulpmiddeltjes zijn te duur voor ons. Kauwgom en pleisters kosten te veel. Ik probeer elke dag twee sigaretten minder te roken. Roken is voor ons een manier om de zenuwen onder controle te krijgen en om de problemen van vroeger en nu te verwerken. We roken omdat we zoveel moeten missen in ons leven. Het is duur, het is geen oplossing maar het verzacht de pijn.

Soms begin ik te twijfelen aan mezelf en verlies ik alle moed. Dan heb ik geen zin meer in het leven. De energie, de courage is weg ... maar ik herpak mij, ik moet ... voor de kinderen. Soms ben ik zo depressief dat ik er een eind aan wil maken. Dan zijn alle problemen opgelost! Een aantal keren deed ik een zelfmoordpoging. Gelukkig heb ik een goede huisarts. Als ik het moeilijk heb, bel ik haar. Ze komt onmiddellijk en maakt tijd vrij om te praten. Samen zoeken we een oplossing.

Eten is belangrijk

Nico maakte mij duidelijk dat ik niet de slaaf van het huishouden ben. Af en toe kookt hij eens en zijn kookkunst is veel beter dan die van mij. De gewone kookpot is niet aan mij besteed. De moeilijkere gerechten maak ik liever klaar. Als ik saucissen bak, zijn ze altijd aangebrand. Vroeger heb ik te veel saucissen en gehakt moeten eten. Dat was het goedkoopste vlees. We aten gehakt in alle mogelijke vormen en erwten en worteltjes en appelmoes uit blik. Gelukkig waren er ook nog groenten uit de tuin. Omdat mijn ouders zich geen diepvries konden kopen, werd er niets ingevroren. De stamppot die we thuis aten bestond meer uit aardappelen en water dan uit groenten. Hij leek op soep. Als ik nu stamppot maak zitten er veel groenten in.

Als kind heb ik nooit dure charcuterie gegeten. Toen ik pas met Nico samenwoonde kocht hij dat allemaal en ik zei dat ik het niet lustte. Hij vroeg: "heb je het ooit al geproefd?". Ik had het nog nooit gegeten. Ik maakte mij kwaad op hem: "Dat kost te veel geld, ik wil het niet eten, je mag het niet kopen!". Hij heeft mij verplicht om het op te eten. Met "lange tanden" begon ik er aan en vond het lekker! Verse jonge kaas at ik ook nooit. We aten thuis de goedkoopste voorverpakte kaas. Nu weet ik dat gezonde voeding belangrijk is. Ik zorg altijd dat er fruit in huis is. Vroeger zette ik die schaal bewust op tafel zodat iedereen ze kon zien. Ik dacht dat ik op die manier kon voorkomen dat ze de kinderen gingen plaatsen.

Kruiden

De kinderen geef ik twee keer per dag Sedinal, dat zijn kruiden om rustig te worden. Ik neem zelf 3 keer per dag 30 druppeltjes. Ik zou graag alleen nog kruiden nemen. Elke week koop ik twee flesjes Sedinal. Kruiden worden niet terugbetaald door het ziekenfonds. Gelukkig heb ik een kortingskaart bij de apotheker. Die geldt alleen voor de producten zonder voorschrift. Ik ga zo véél naar de apotheek dat ik bijna elke maand 20 euro korting krijg. Daarmee kan ik nieuwe medicatie kopen. Elke maand kost de medicatie tussen de 150 en 250 euro.

Sport en ontspanning

Voor sport heb ik  geen geld of tijd. De kinderen gaan op sportkamp. Het OCMW betaalt de kosten terug. Mijn huisarts schreef mij nu 9 beurten bij de kinésist voor: ademhalings- en relaxatieoefeningen. Ze heeft het zo geregeld dat ik elke keer 3 euro opleg mag betalen. Verder kost het mij niets. Dat zal veel goedkoper zijn dan een welnesscentrum en ik kan mij ook eens proberen ontspannen. Nadien kan ik de oefeningen thuis zelf verder doen.

Doktersbriefjes als spaarpot

De doktersbriefjes zijn mijn spaarpotje voor in geval van nood. Ik heb nu 6 briefjes van de voorbij anderhalve maand. Wanneer er bijna geen geld meer is voor eten, zijn zij de redders in nood. Dan doe ik ze binnen in het ziekenfonds en drie dagen later staat er weer geld op de rekening.  Ik trek altijd het volledige bedrag terug na een doktersbezoek. Wanneer het mogelijk is, ga ik bij de dokter zelf, zodat ze niet op huisbezoek moet komen. Als ik de huisarts te veel nodig heb, moet ik soms niet betalen.

De huisarts zegt dat "mijn lichaam veel ouder is dan mijn leeftijd".

Psychische ondersteuning

Ik ging een paar keer bij de psychologe van het Centrum Algemeen Welzijnswerk. Gezien Nico niet mee wilde gaan, hielp het niet. Over een relatie moet je samen kunnen praten.

In de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis verbleef ik ooit twee maanden na een miskraam toen ik 16 jaar was.

Kind en Gezin

"Kind en Gezin" heeft mij altijd goed gesteund. Samen met de verpleegster kwam een opgeleide "ervaringsdeskundige in de armoede en sociale uitsluiting" op huisbezoek.

Die had zelf haar hele leven in armoede geleefd. Zij verstond wat ik meemaakte en gaf mij veel steun.

Mijn kwalen op een rijtje

Ik neem zelf veel vitamines en magnesium, calcium en ijzer. Af en toe krijg ik gratis stalen van mijn huisarts. Sommige zaken koop ik in de Aldi. Ik overleef dankzij de vitamines want fruit spaar ik uit mijn mond voor de kinderen en Nico.

Ik krijg medicatie voor cysten op mijn nieren, aften in mijn mond en goedaardige zwellingen op mijn stembanden. Om de 6 maanden moet ik voor dat laatste op controle bij een neus - keel - oorarts. Ik ga niet meer want hij geeft mij altijd een afspraak op het einde van de maand... als ons geld op is.

Mijn voeten zijn oververhit. Ze staan vol eelt en kloven. Dagelijks gebruik ik 's morgens en 's avonds  daktarin -spray. Een behandeling bij de pedicure kan niet. Nico zijn voeten staat vol wratten en ook die worden niet behandeld.

Als ik dagelijks geen medicatie neem tegen rug- en spierpijn, kan ik niet uit mijn bed. Ik heb ook pijnlijke gewrichten omdat ik vroeger veel ging kuisen. De slagen die ik vroeger kreeg, zullen ook letsels veroorzaakt hebben.

Ik had de voorbije maanden een slokdarmontsteking en een maagzweer. Volgens de dokter was dat ook gezakt naar mijn darmen waardoor ik last kreeg van speen. De dokter schreef generische middeltjes voor. Die zijn goedkoper. Voor de kinderen koop ik soms merkproducten omdat ik vind dat ze beter werken.

Tenslotte krijg ik generische pillen om te kalmeren en te slapen.

Als ik al mijn pillen samen bekijk, moet ik ze vooral nemen omdat ik stress heb. Ik kan ze allemaal weggooien als ik een gezond huis zou hebben en minder spanningen door de armoede. Met het geld dat ik zou uitsparen door minder pillen te nemen, zou ik gezonder kunnen eten en leven. Bovendien spaar ik uit op onderzoeken zoals RX, scanner, MNR,...

Hoe moet ik met al die pillen stoppen? Ik weet het niet. Mijn huisarts schrijft ze voor omdat ik ze nodig heb. Aan de oorzaken kan ze weinig doen, al heeft ze veel begrip voor mijn toestand. Ik zit geblokkeerd. Ik kan niet vooruit of achteruit. Het lijkt of ik veroordeeld ben om dat "vergif" te blijven pakken, al wil ik het zelf niet...

© Lieven De Pril